| Het nieuwe jaar |
| Sinds Maandag is alles weer normaal. Ik zag daar een beetje tegenop.
Het was wel een lekker ritme zo in de kerstvakantie: Laat naar bed
en betrekkelijk laat op. Hein en de kinderen om me heen. En januari
is altijd zo'n saaie maand. Ik merk dat ik vooral de eerste week uitzie
naar het moment waarop Hein thuiskomt. De week erop ben ik al wat
meer gewend. Maar zijn thuiskomst blijft toch een moment van vertrouwdheid.
|
| De pedicure |
| Een teennagel aan mijn andere voet heeft nu kuren, de teen is opgezet,
rood en er komt vocht uit. Als ik ga staan verga ik van de pijn. En
meer tenen verkeren in de gevarenzone. Hein heeft in de gouden gids
gezocht, alwaar tientallen pedicures zich aanboden. Gelukkig vonden
we een pedicure die vlakbij woont en bereid was vanwege ons alarmerend
bericht nog diezelfde avond te komen. Ze was heel deskundig. Ze heeft
2 ingegroeide nagels bij geknipt en mijn andere teennagels flink kort
geknipt. Ze maakte zich wel wat zorgen over de ontsteking. Maar de
wond is nu open en de ergste irritatie weggehaald. Ik heb veel minder
pijn. Vanavond weer in de biotex waar ik lange tijd van verlost was.
Ik heb spitsvoeten en mijn tenen staan krom waardoor ik iedere keer
als ik ga staan, mijn nagels een opdonder geef. Ik blijf nu bij haar
onder behandeling. Dit zijn de bijkomende probleempjes van ALS. Ik
raakte maandag wederom wat in paniek omdat ik, ondanks het knippen
van mijn ingegroeide teennagel, van de pijn door mijn benen zakte.
Dat kan ik er niet bij hebben. Maar na een aantal voetbaden biotex
is het rode en de pijn verdwenen. We hebben ook contact met de schoenmaker
om mogelijk wat aanpassingen te maken om het klauwen van mijn tenen
te compenseren. |
| De homeopaat |
| Ik ga nog steeds iedere 5 a 6 weken naar de homeopaat op de Veluwe,
een hele rit. Begin januari zijn we weer geweest. Over het algemeen
zijn mijn scores redelijk met af en toe een dip. Mijn bloed is dan
licht toxisch. Mijn scores waren ook ditmaal niet zo goed. Waarschijnlijk
de verkeerde dingen gegeten met de kerst. Maar volgens hem kan het
ook aan de winter liggen. Dan krijg je te weinig zon en dat is slecht
voor je centraal zenuwen stelsel. Ik ga nu maar wat meer (achter het
raam) in de zon zitten. Af en toe rijdt Ward mijn stoel in de zon
en zegt; "zonnetherapie, mam?". Ja zoon. Wat dat betreft
kan ik de roep om het voorjaar van harte onderschrijven. |
| Massa-gedrag |
| Wij hebben zondag geprobeerd naar het gemeentemuseum in Den Haag
te gaan, een tentoonstelling over Picasso en andere Spaanse schilders.
Natuurlijk de verkeerde dag en zeker het verkeerde weer. Met ons hadden
honderden anderen besloten deze regenachtige dag naar het gemeente
museum te gaan. Er stond een rij tot op straat. We zijn door gereden
en kwamen uiteindelijk in het Mesdag museum terecht. Aardig voor een
regenachtige dag, niet meer. De kinderen waren gelukkig thuis gebleven.
Ze zijn weer voor even verslaafd aan de Nintendo en kunnen heel genoeglijk
daaraan samenspelen. |
| Praatjes |
| Mijn schrijven over het gemis aan small talk, de huis, tuin en keuken
praatjes in de wandelgangen, levert een hoop reacties op. Ik krijg
mail over verhuizingen, een tijdelijk uit huis gesmeten echtgenoot
en dating ervaringen via internet. Met de moeder van de beste vriendin
en klasgenote van Floor wissel ik puber ervaringen uit. En er komen
mensen langs; de juf van Ward nog in het kader van tafeltjesavond,
een mij onbekende neef van Hein waarmee ik wel eens mail en binnenkort
een ex collega met wie ik 13 jaar geleden samenwerkte. In het theehuis
hebben we heerlijk kindernieuws uitgewisseld met ouders van klasgenootjes.
Leve de praatjes |
| Corrie on line? |
|
Sinds ongeveer vier maanden heeft mijn moeder een tweedehands computer,
speciaal aangeschaft om met mij te kunnen communiceren nu telefoneren
niet mogelijk is en mijn moeder graag op de hoogte blijft. Mijn
broer en ik hadden er een hard hoofd in. De vragen die ze soms stelde
deed je de moed in de schoenen zakken. In het begin kreeg ik alleen
mail die in het bijzijn van of door anderen getypt was. Maar een
maand geleden lukte het zonder hulp, zelfs met off line geschreven
berichten. Natuurlijk belde ze op om te vragen of ze waren aangekomen.
Ja, hoor. Nu is er weer radiostilte. Op de een of andere manier
lukt het niet meer. Zelfs een slimme jongen wist geen raad. Het
wachten is op de echte wizzkid. Uren spendeert mijn moeder aan die
onwillige computer. Soms zou ze hem het liefst het raam uitsmijten.
Maar petje af dat ze al zo ver is. En dat allemaal om met mij te
kunnen communiceren.
|
| Stoelgang |
|
Als niet ALS'er zou ik dit praatje maar overslaan. Poepen is namelijk
een issue bij ALS. Gegeven het feit dat je weinig beweegt en je
ademhaling zwakker wordt, is de wc gang niet altijd makkelijk. Ik
neem iedere dag op mijn nuchtere maag een kopje thee met lactulose,
een middel dat de ontlasting zachter maakt. Ik red het hier redelijk
mee, behalve op vakantie dan ben ik helemaal van slag, een ander
ritme en vreemde, vaak ongemakkelijke wc's zijn niet bevorderlijk.
En soms is de werking te sterk en krijg ik last van diaree. Ook
geen pretje als je je niet bewegen kunt. Maar gelukkig heb ik ontdekt
dat diaree alleen maar gebeurt als ik de lactulose te ver voor mijn
eten inneem. Dat is te voorkomen. En zo gaat het nu redelijk goed.
Al weer zo'n bijkomend probleempje.
|