| Geen beeld |
| De kinderen slapen op zolder. Ik ben daar al vijf jaar niet geweest.
Had ik nog enig idee hoe het er bij hen uitzag op hun kamer, nu ze
van kamer verwisseld zijn, heb ik geen beeld meer. Foto’s en
een video geven natuurlijk wel enige indruk, maar zijn niet echt doorleefd.
Zo ook de Euro. Ik begrijp dat iedereen daar moeite mee heeft, maar
ik heb er nooit mee betaald. Ik weet niet eens welke muntjes en biljetten
er zijn. |
| Documentaire |
| Vorige week bij Kruispunt documentaire over Diane Pretty gezien,
een Engelse ALS-patiënte die vecht voor het recht haar leven
te mogen beëindigen. Ik werd er niet vrolijk van. Dat schuine
hoofd en dat jammeren komen me toch wel bekend voor. Alleen die pijn
niet. En het had allemaal iets armoeiigs. Typisch Engels. Ik heb geen
euthanasieverklaring. Het lijkt me vreselijk zo'n vooraf vastgelegd
doodgaan. Ik reken erop dat mijn arts morfine geeft, als ik echt in
paniek raak van ademnood. Dat moet ik trouwens nog wel met hem afspreken.
Eigenlijk hoop ik op een pijnloze natuurlijke dood. |
| Afgebroken voortand |
|
Vorige week is mijn voortand bij het tanden poetsen afgebroken.
Er zit nu een enorm gat. Geen gezicht, maar ook heel onhandig voor
het drinken en eten. Ik gebruik overal mijn voortanden bij. Ik weet
niet of het te repareren is. Ik kan mijn mond maar moeizaam open
houden en mijn hoofd ver achterover houden vind ik eng. Bovendien
kom ik niet op een tandartsstoel. Hopelijk is er een quick en dirty
oplossing mogelijk, want een mond zonder voortand schaadt de schoonheid.
Volgende week heb ik via vrienden een afspraak bij een tandarts.
Hij wist wat ALS was, heeft ervaring met invaliden en heeft 40 minuten
voor me uitgetrokken. Ik ben benieuwd of het gaat lukken.
Gewapend met een brief voor de tandarts, waarin ik al mijn angsten
en overwegingen had opgeschreven, gingen we op pad. Wat een fijne
man. Hij heeft een foto gemaakt en een plan de campagne opgesteld.
Ik mocht gewoon in mijn rolstoel blijven zitten. De week erna vond
de echte ingreep plaats. Ik kan me weer vertonen. Hij heeft het
professorisch opgelost omdat een stifttand niet paste. Hij hoopt
dat de tand het houdt, want ik moest af en toe slikken waardoor
er waarschijnlijk vocht bij de opbouw van de tand is gekomen en
dit komt de stevigheid niet ten goede. Ik heb slechts een keer op
zijn vinger gebeten. Dat leverde een forse schreeuw van hem op en
gelach aan mijn zijde. Is dit niet stiekem ieders wens, de tandarts
bijten voor al dat ongerief? Voor deze onwillekeurige beet had ik
hem overigens in mijn brief gewaarschuwd. Ik moet weer helemaal
aan zo'n nieuwe tand wennen. Mijn boterham glipt gelukkig niet meer
tussen mijn tand weg en ik zie er een stuk beter uit.
|
| Sneeuw |
| Ik heb een paar prachtige wandeltochten in de sneeuw gemaakt. Alles
ziet er dan zo anders uit. Verder lekker in de zon voor het raam gezeten.
|
|
Theaterabonnement
|
| Dit jaar zijn we wat laat gestart met het theaterseizoen, maar deze
maand hebben we drie voorstellingen en allemaal goed, hoewel ik bij
De vliegende panters in slaap ben gevallen. |
|
Verwenmiddag
|
| Floor had het zelf bedacht en de benodigde spullen gekocht; we zouden
een verwenmiddag houden. Dat wil zeggen dat we, onder het genot van
het kijken naar een video van Friends, een voetenbad en een maskertje
namen en alles afrondden met een crèmepje. Ik heb genoten.
Wat een meid! |
|
Middelbare school keuze
|
| Ward heeft zijn advies gekregen en loopt nu alle middelbare scholen
af. Vier zaterdagen niet voetballen, maar proeflessen volgen. Wij
zijn niet zo actief. De meeste scholen kennen we al van de tijd dat
Floor moest kiezen. Donderdag hebben we een voorlichtingsdag van het
Stedelijk gymnasium, de school waarvan Ward al jaren beweerd naartoe
te gaan. Volgende week heeft hij de CITO toets. Maar even het resultaat
afwachten. |
| De kop is eraf |
| En ik ben druk met het schrijven aan de eindmusical voor groep
8, de klas van Ward. Van het weekend had ik de geest en heb 5 scènes
geschreven.
|